Dlaczego w gliwickim parku zostawiono pnie drzew? Kryje się za tym ważny powód

Ścięte kłody drzew w Parku Chrobrego w Gliwicach nie zostały pozostawione przez przypadek. Ich obecność wynika z ochrony rzadkich gatunków chrząszczy, które zasiedlają martwe drewno. Zgodnie z przepisami nie można niszczyć ich siedlisk, dlatego pnie muszą pozostać na miejscu aż do naturalnego rozkładu.

Badania wykazały obecność chronionych chrząszczy

W lutym Wojewódzki Inspektorat Ochrony i Nasiennictwa w Katowicach przeprowadził rutynowe badania przesiewowe drzew w Parku Chrobrego. Kontrole tego typu odbywają się dwa razy w roku i służą monitorowaniu agrofagów, czyli organizmów mogących stanowić zagrożenie dla roślin.

Tym razem nie wykryto szkodliwych owadów. Badania potwierdziły jednak obecność dwóch pożytecznych gatunków chrząszczy: ćwieczaka obrzeżonego (Uloma culinaris) oraz objętego ścisłą ochroną zgniotka cynobrowego (Cucujus cinnaberinus).

Zgodnie z ustawą o ochronie przyrody obowiązuje zakaz umyślnego zabijania, płoszenia oraz niszczenia siedlisk chronionych gatunków. Dlatego kłody po ściętych drzewach nie mogą zostać usunięte.

Martwe drewno tworzy naturalne siedliska

Miejski Zarząd Usług Komunalnych w Gliwicach podkreśla, że pozostawianie martwego drewna w parkach jest coraz częściej stosowaną praktyką w nowoczesnym zarządzaniu zielenią miejską.

– Pozostawianie kłód martwego drewna to trend wprowadzany w nowoczesnych przestrzeniach miejskich. W parkach kłody tworzą naturalne mikrosiedliska, a także mogą pełnić funkcję małej architektury, takiej jak naturalne ławki czy elementy ścieżek edukacyjnych – informuje MZUK.

Takie rozwiązanie pozwala zwiększać różnorodność biologiczną i wspierać organizmy, które potrzebują martwego drewna do życia.

Ćwieczak obrzeżony pomaga rozkładać drewno

Ćwieczak obrzeżony to chrząszcz saproksyliczny, czyli taki, którego życie jest związane z martwym drewnem. Gatunek ten zamieszkuje m.in. Europę, Zakaukazie i Iran.

Owady te odgrywają ważną rolę w przyrodzie. Żywią się wilgotnym, przegrzybiałym i obumarłym drewnem, drążąc w nim korytarze. Dzięki temu poprawiają dostęp powietrza i wilgoci do wnętrza pni, przyspieszając ich naturalny rozkład.

Ćwieczaki wybierają drewno znajdujące się już w odpowiednim stadium rozkładu, wcześniej przygotowane przez grzyby saprotroficzne.

Zgniotek cynobrowy potwierdza dobrą kondycję ekosystemu

Drugim odkrytym gatunkiem jest zgniotek cynobrowy, który w Polsce podlega ścisłej ochronie. Charakterystyczną cechą tego chrząszcza jest mocno spłaszczone ciało oraz intensywnie czerwone, cynobrowe ubarwienie.

Jego obecność jest uznawana za wskaźnik dobrze zachowanego środowiska. Zgniotek potrzebuje martwego lub obumierającego drewna i najczęściej wybiera tereny o bardziej naturalnym charakterze.

Owady te potrafią przetrwać ekstremalne warunki. Larwy zgniotka cynobrowego mogą znosić temperatury sięgające nawet -58 stopni Celsjusza, a w badaniach laboratoryjnych wykazywały odporność na jeszcze większy mróz.

Jak podkreślają miejscy urzędnicy, znalezienie tego gatunku w Parku Chrobrego jest potwierdzeniem, że teren ten stanowi wartościowe środowisko przyrodnicze.